Kitlemizi ölçmek ve Nahoko'yu geliştirmek için çerezler kullanıyoruz. İzninizle Google Analytics cihazınızda bilgi depolar ve okur. Kabul edin, reddedin veya amaca göre seçin: kararınızı istediğiniz zaman her sayfanın altındaki “Çerez tercihimi değiştir” bağlantısından değiştirebilirsiniz. Gizlilik
Buradaki her filmi, dizi ya da animeyi bir an için seçtik, yanına da neden seçtiğimizi yazdık. Türe, ruh haline, janra ya da elindeki platformlara göre daralt, istersen doğrudan ara.
Yörüngede enkazın mekiği parçalaması yüzünden iki astronot boşluğa savrulur, hikâye neredeyse gerçek zamanlı akar. Yedi Oscar aldı, içinde Alfonso Cuarón'un yönetmen ödülü de var. Evdeki en büyük ekranda izle.
Coen kardeşlerden Minnesota nezaketi ve kötü kararlar: Bir araba satıcısı kendi karısını kaçırmaları için iki adama para verir, hamileliğinin sonundaki bir polis şefi de planın kusurlarını tek tek bulmaya başlar. Oscar'ı senaryo ve Frances McDormand aldı.
Edgar Wright, Simon Pegg ve Nick Frost önce komedi yaptı, korku filmi ikinci planda kaldı. Londralı tembel bir adam ölülerin sokakta dolaştığını sonunda fark edince planı basit: Pub'a gidip beklemek.
Elli yıldan fazla oldu, hâlâ iş yerinde repliklerini söyleyen var. Kral Arthur ve şövalyeleri kutsal bir göreve çıkar, atlara binmek yerine hindistancevizi kabuklarını birbirine vurur, ortada neredeyse hiç ciddiyet kalmaz.
Bir otel kapıcısı ve genç komisi, uydurma bir Avrupa ülkesinde hırsızlığın, aile kavgasının ve savaşın ortasında kalır. Wes Anderson'ın en eğlenceli işi, dört Oscar aldı: tasarım, kostüm, makyaj ve müzik.
Kimse pek konuşmuyor, hiçbir şey boşa gitmiyor. Gündüz film setlerinde dublörlük yapıyor, geceleri soygunlarda direksiyon başında bekliyor, ta ki sessiz bir komşu planlarını değiştirene kadar.
Quentin Tarantino'nun ilk uzun metrajlı filmi. Soygun daha en başında ters gitmiş, kaçabilen adamlar bir depoda toplanıp içlerinden hangisinin polis olduğunu çözmeye çalışıyor.
Lola'nın 100.000 mark bulmak için yirmi dakikası var. Film bu yirmi dakikayı küçük farklarla üç kez baştan oynatıyor. Seksen dakikada bitiyor, bir kere bile telefona bakmayacaksın.
Hitchcock, 1948. İki genç adam cesedi bir sandığa saklıyor, sonra tam da o sandığın başında akşam yemeği veriyor. Birkaç uzun plandan oluşuyormuş gibi çekilmiş, bu yüzden oda her dakika biraz daha daralıyor.
Sam Rockwell bir ay üssünde tek başına, üç yıllık sözleşmesinin bitmesine az kaldı. Derken bir şeyler ters gidiyor. Ne kadar az şey bilirsen o kadar iyi.
Jim Carrey ve Kate Winslet beklediğinden iyi. Ayrılıktan sonra ikisi de diğerini hafızasından sildirir, işin ortasında adam vazgeçmek ister. Oscar'ı Charlie Kaufman'ın senaryosu aldı, yönetmen koltuğunda Michel Gondry var.
Daha en başta bunun bir aşk hikâyesi olmadığını söylüyor. İnan ona. Film zamanda ileri geri atlayarak, tebrik kartı yazarı bir adamın aşka inanmayan bir kadınla nerede yanlış yaptığını gösteriyor.
Yakın gelecekte yalnız bir adam, bilgisayarının işletim sistemindeki sese âşık olur. Spike Jonze bu fikri anlatıldığından çok daha sıcak yapıyor, senaryosu da Oscar kazandı.
Jennifer Lawrence, tanıştığı adam kadar dengesiz genç bir dul rolüyle en iyi kadın oyuncu Oscar'ını aldı, adam da yeni çıkmış bir psikiyatri hastanesinden. Sonra da bir dans yarışması giriyor işin içine. Komik, biraz da pürüzlü.
Johnny Depp, solgun ve yumuşak başlı, elleri yerine bıçaklarla, kendisine nasıl davranacağını bilemeyen pastel renkli bir banliyöye düşüyor. Çitleri dinozor şeklinde budayıp duruyor. Tim Burton'ın en tatlı hali.
Bir kadınla bir erkek sadece arkadaş kalabilir mi? Nora Ephron'ın senaryosu yıllar boyunca bu soruyla uğraşıyor, ama yine de herkesin alıntıladığı sahne lokantadaki o sahne.
Owen Wilson, Paris'te tatildeki bir yazarı oynuyor. Gece yarısı bir arabaya biniyor ve kendini 1920'lerde buluyor. Nostaljiye bakışı beklediğinden daha yumuşak.